ديد كه خيلى مخالفت باهم دارند علايم اوّلى را مسموميّت حادّهء ترياك و دويّمى را مسموميّت مزمنهء ترياك مىناميم و اغلب سموم را هم مسموميّت حادّه و هم مسموميّت مزمنه مىتواند بود ولى بعضى از انها را ممكن است اثر سمّى حادّ فقط و برخى را اثر سمّى مزمن فقط باشد از جملهء قسم اوّل است اهك كه بعقيدهء دكتر شليم از جذب شدن مدامى ان ابدا اثر سمّى مزمن بروز نخواهد كرد زيرا كه بنّايان نصف عمر خود را بواسطهء تنفّس اهك را به بدن جذب نمايند بدون آنكه تغيير مخصوصى در حالت صحّت آنها بظهور رسد ولى از خوردن مكلّس ان اثار سمّى حادّه با علايم احراق در لولهء غذائى بروز نمايد . و از جملهء قسم دويّم است كوكرد كه بعقيدهء حكيم مزبور ان مداومت مقدار كم او بعد از مدّتى اثار هيجان شديد و علايم مسموميّت مزمنه ظاهر كردد ولى از خوردن مقدار زياد ان در يك مرتبه جز تلينى در طبيعت اثرى معتد به ظاهر نكردد .